Nocny Ekspres Autor: Artur Krystyniak Kto stoi teraz na skraju mroku, Stary kapelusz, brudny łach. Tobołek ciska przy swym boku, A z oczu wieci strach. Kto inny rozparł się na ławie, Spokojnie czeka na swój czas, Szemrzšca cisza pachnie w trawie, Utonšł w mroku las. Wtem mrok rozwietla iskier smuga, W ciszy znajomy dudni dwięk, Małych wagonów pędzi struga, Hamulców słychać jęk Ref.: To nadszedł nocny ekspres, Przed stacjš zatrzymał się, Specjalny nocny ekspres, Zaraz zabierze mnie. // bis Na wšskich ławach siedzš ludzie, Za oknem snuje się cień, Zrównani w długiej drogi trudzie, Czekajš aż zalni dzień. Stoi na stole tanie wino, I bochen chleba kruszy się, Na czas podróży smutki ginš, Nic nie obchodzi cię. Ref.: To jedzie nocny ekspres I już nie zatrzyma się, Specjalny nocny ekspres Dokšd zabierze mnie? // bis
Kerk57