PSALM 91 z Biblii dla każdego V tom.pdf

(1025 KB) Pobierz
K
sięga
P
salmów
91 (90),1-16 - 92 (91),1-16 - 93 (92),1-5
Psalm 91 (90) jest słynną modlitwą
wieczorną
w żydowskich i chrześcijańskich obrzędach liturgicz­
nych. Stanowi on mądrościową zachętę do zaufania
Bogu. Co więcej, tekst mógłby się wydawać rodza­
jem „homilii” skierowanej do kogoś, kto „spoczywa
w cieniu Wszechmocnego”, czyli, inaczej mówiąc,
przybył do sanktuarium, aby się modlić. Spędza tam
dzień i noc, by nad ranem otrzymać Bożą wyrocznię
zbawienia, jaką przekaże mu kapłan. Psalm kończy
się właśnie takim zapewnieniem: „Ja go wybawię, bo
przylgnął do Mnie...” (wersety 14-16). Ma to modlą­
cemu się dodać odwagi i być dla niego pomocą
w przetrwaniu nocy życia oraz jej koszmarów, sym­
bolicznie ukazanych jako strach przychodzący
0 zmroku, jako cios strzały za dnia, jako epidemie,
mór, najazdy nieprzyjaciół, choćby nawet były ich ty­
siące (tysiąc po lewej, dziesięć tysięcy po prawej!),
jako zagrożenie ze strony węży, żmij, lwów i smo­
ków, które są oczywiście potworami symbolicznymi.
Bóg swoją matczyną opiekuńczością,
której
symbolem są skrzydła cherubów z Arki, posyłając
wiernemu przyboczną anielską straż, będzie mu to­
warzyszyć na wyboistych życiowych drogach, „aby nie
uraził swej stopy o kamień” (werset 12). Jak wiado­
mo, ten właśnie obraz podsunie szatan kuszonemu
spektakularnym mesjanizmem Jezusowi (Mt 4,6).
Psalm 91 w istocie jest zachętą do wyboru wiary
w Boga, a nie do jakichś magicznych wyzwań, rzuca­
nych Jego potędze. Przejdźmy teraz do Psalmu 92
(91), przewidzianego na szabat, jak głosi jego póź­
niejszy tytuł, dołączony w wersecie 1.
Jest to hymn, w którym wielbi się
Boga śpiewem
1 muzyką, sławiąc Jego wierność (wersety 2-4). Głów­
na myśl obraca się tu wokół różnic między sprawie­
dliwym a bezbożnym, oglądanych z perspektywy
religijnej (wersety 5-16). Już w Psalmie 90 autor uka­
zywał nam trawę, która rankiem kwitnie, by zaraz po­
tem uschnąć i zamienić się w proch; teraz odnosi się
to do niegodziwca i jego ulotnych sukcesów. Zdecy­
dowanie inną wymowę ma obraz ze świata roślin,
odniesiony do ludzi sprawiedliwych: oni pną się pew­
nie w niebo, z siłą i majestatyczną strzelistością palm
lub cedrów libańskich, które rosnąc na terenie świą­
tyni, karmią się ziemią świętą i żyzną. Wierzący po­
siada siłę bawołu, jak mówi inne z porównań. Jest
jak namaszczony oliwą zapaśnik, zachowując żywot­
ność i krzepę nawet w podeszłym wieku.
Psalm 93 (92)
jest jednym z psalmów sławiących
Jahwe jako króla (por. Ps 47). Już bowiem na po­
czątku dowiadujemy się, że „Pan króluje”, a robi to
z wyżyn swego niewzruszonego tronu. Na próżno
„wielkie wody” (symbol nicości i zła) próbują stawić
opór Jego rządom. Jego głos brzmi donośniej niż huk
oceanu. Ów najwyższy Król postanowił osiąść w świą­
tyni na Syjonie, ukazanej w zakończeniu jako Boża
stolica, zapewniająca światu bezpieczeństwo, gdzie
spodobało się zamieszkać słowu Pańskiemu oraz
Bożym „świadectwom” - pouczeniom dla wiernych,
którzy je posłusznie przyjmują.
Psalm 91 (90)
O BOŻEJ OPIECE
]Kto przebywa w pieczy Najwyższego
i w cieniu Wszechmocnego spoczywa,
2
mówi do Pana: „Ucieczko moja i twierdzo,
mój Boże, któremu ufam”.
3 On sam cię wyzwoli
Bo
z sideł myśliwego
i od zgubnego słowa.
4Okryje cię swymi piórami
i schronisz się pod Jego skrzydła;
Jego wierność - to puklerz i tarcza.
5 nocy nie ulękniesz się strachu
W
ani za dnia - strzały, co leci,
6ani zarazy, co nadchodzi w mroku,
ni moru, co niszczy w południe.
7Choć tysiąc padnie u twego boku,
a dziesięć tysięcy po twojej prawicy,
ciebie to nie spotka.
8 ujrzysz na własne oczy,
Ty
będziesz widział odpłatę daną grzesznikom.
9
Albowiem Pan jest twoją ucieczką,
jako obrońcę wziąłeś sobie Najwyższego.
1 Niedola nie przystąpi do ciebie,
0
a plaga się nie przybliży do twego namiotu,
nbo swoim aniołom nakazał w twej sprawie,
aby cię strzegli na wszystkich twych drogach.
I2Na rękach będą cię nosili,
abyś nie uraził swej stopy o kamień.
1 Będziesz stąpał po wężach i żmijach,
3
a lwa i smoka będziesz mógł podeptać.
1 Ja go wybawię, bo przylgnął do Mnie;
4
osłonię go, bo uznał moje imię.
1Będzie Mnie wzywał, a Ja go wysłucham
5
i będę z nim w utrapieniu,
wyzwolę go i sławą obdarzę.
1Nasycę go długim życiem
6
i ukażę mu moje zbawienie.
234
-
BIBLIA DLA KAŻDEGO
Zgłoś jeśli naruszono regulamin