NOTATKI.docx

(62 KB) Pobierz

Szkolenie wstępne BHP

Instruktaż ogólny:

1.       Istota bezpieczeństwa i higieny pracy. Zasady BHP.

2.       Zakres obowiązków i uprawnień pracodawcy, pracowników oraz poszczególnych komórek organizacyjnych zakładu pracy i organizacji społecznych w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy.

3.       Odpowiedzialność za naruszenie przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.

4.       Zasady poruszania się na terenie zakładu pracy. Drogie transportowe i ewakuacyjne. Ograniczenie prędkości.

5.       Zagrożenia wypadkowe i zagrożenia dla zdrowia występujące w zakładzie i podstawowe środki zapobiegawcze. Omówienie wypadków jakie dotychczas miały miejsce na terenie zakładu pracy. Podanie definicji wypadków w tym wypadek  przy pracy, wypadek zrównany z wypadkiem przy pracy i wypadek w drodze z i do domu. Definicje i przykłady

6.       Podstawowe zasady bezpieczeństwa i higieny pracy związane z obsługą urządzeń technicznych oraz transportem wewnątrzzakładowym. Ręczne prace transportowe na terenie zakładu pracy. Ograniczenie prędkości na terenie zakładu pracy. Definicje i przykłady. Normy dźwigania , tabele i przykłady.

7.       Zasady przydziały odzieży roboczej i obuwia roboczego oraz środków ochrony indywidualnej w tym w odniesieniu do stanowiska instruowanego.

8.       Porządek i czystość w miejscu pracy oraz higiena osobista pracownika – ich wpływ na zdrowie i bezpieczeństwo pracownika.

9.       Profilaktyczna opieka lekarska –zasady jej sprawowania w odniesieniu do stanowiska instruowanego. Częstotliwość i zakres badań lekarskich.

10.   Podstawowe zasady ochrony przeciwpożarowej oraz postępowanie w razie pożaru.

11.   Organizacja i zasady udzielania pomocy przedlekarskiej w razie wypadku.

 

Ochrona pracy – to całokształt norm prawnych oraz środków badawczych, organizacyjnych oraz technicznych, mających na celu ochronę jego zdrowia i życia przed czynnikami niebezpiecznymi i szkodliwymi w środowisku pracy, a także stworzenie mu optymalnych warunków pracy z punktu widzenia ergonomii, fizjologii i psychologii pracy. W definicji pojęcia ochrona pracy mieści się pojęcie bezpieczeństwa i higieny pracy. 

Regulacje prawne dotyczące BHP w Polsce.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Art.24

Praca znajduje się pod ochroną Rzeczypospolitej Polskiej. Państwo sprawuje nadzór nad warunkami wykonywania pracy.

Art.66 ust.1

Każdy ma prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Sposób realizacji tego prawa oraz obowiązki pracodawcy określa ustawa.

Art.66 ust.2

Pracownik ma prawo do określonych w ustawie dni wolnych od pracy i corocznych płatnych urlopów, maksymalne normy czasu pracy określa ustawa.

Art.68. ust.1

Każdy ma prawo do ochrony zdrowia.

 

Obowiązki pracodawcy, osób kierujących pracownikami oraz pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy wynikają z KODEKSU PRACY jak również z Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy.

KODEKS PRACY:

1.       Podstawowe obowiązki pracodawcy

2.       Obowiązki pracownika

3.       Obiekty budowlane i pomieszczenia pracy

4.       Maszyny i inne urządzenia techniczne.

5.       Czynniki oraz procesy stwarzające szczególne zagrożenie dla zdrowia i życia.

6.       Profilaktyczna ochrona zdrowia.

7.       Wypadki przy pracy i choroby zawodowe.

8.       Szkolenie

9.       Środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze.

10.   Służba bezpieczeństwa i higieny pracy.

11.   Konsultacje w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz komisja bezpieczeństwa i higieny pracy.

12.   Obowiązki organów sprawujących nadzór nad przedsiębiorstwami lub innymi jednostkami organizacyjnymi państwowymi albo samorządowymi.

13.   Przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące wykonywania pracy w różnych gałęziach pracy.

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 roku w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (t.j. Dz.U. z 2003r.Nr 169, poz.1650 z późn. zm.)

 

Dział I – Przepisy wstępne

Dział II – Obiekty budowlane i teren zakładu pracy

Dział III – Pomieszczenia pracy

              Rozdział 1 – Przepisy ogólne

              Rozdział 2 -  Oświetlenie

              Rozdział 3 – Ogrzewanie i wentylacja

Dział IV – Procesy pracy

              Rozdział 1 – Przepisy ogólne

Rozdział 2 – Organizacja stanowisk pracy

              Rozdział 3 – Obsługa i stosowanie maszyn, narzędzi i innych urządzeń technicznych

              Rozdział 4 – Transport wewnętrzny i magazynowanie

              Rozdział 5 – Ochrona przed hasłem

              Rozdział 6 – Prace szczególnie niebezpieczne

                            A – przepisy ogólne

                            B – roboty budowlane, rozbiórkowe, remontowe i montażowe prowadzone bewz

wstrzymania ruchu w zakresie pracy lub jego części

                            C – Prace w zbiornikach, kanałach, wnętrzach urządzeń technicznych i w innych

niebezpiecznych przestrzeniach zamkniętych

                            D – Prace przy użyciu materiałów niebezpiecznych

                            E – Prace na wysokości

Dział V – Pomieszczenia i urządzenia higieniczno – sanitarne oraz zaopatrzenie pracowników w napoje i środki higieny osobistej

Dział VI – Przepisy przejściowe i końcowe

Obowiązki wynikające z Kodeksu pracy

Dział X – Rozdział I – Podstawowe obowiązki pracodawcy

Art.207§1

Pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy.

Art.207§2

Pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników poprzez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu  osiągnięć nauki i techniki. W szczególności pracodawca jest obowiązany:

1)      Organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy.

2)      Zapewnić przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń.

3)      Zapewniać wykonanie nakazów wystąpień, decyzji i zarządzeń wydawanych przez organy nadzoru nad warunkami pracy.

4)      Zapewniać wykonanie zaleceń społecznego inspektora pracy.

Art.207 §3

Pracodawca oraz osoba kierująca pracownikami są obowiązani znać w zakresie niezbędnym do wykonywania ciążących na nich obowiązków, przepisy o ochronie pracy, w tym przepisy oraz zasady bezpieczeństwa i higieny pracy.

 

ZASADY – dobre zwyczaje (praktyka) a praca lub działanie mające związek z pracą nie zawsze wynikające z bezpośredniego polecenia pracodawcy.

 

Zasady BHP nie zostały określone w żadnym akcie prawnym (nie zostały skodyfikowane) ani nawet zdefiniowane. Są to pewne, wypracowane przez praktykę reguły postępowania, których stosowanie ma zwiększyć bezpieczeństwo i higienę pracy pracowników, a w sytuacjach nieuregulowanych przepisami BHP w ogóle je zapewnić!

 

Zasady BHP wynikają z:

·         doświadczenia życiowego i zawodowego

·         Wiedzy technicznej

·         Najnowszych zdobyczy nauki

 

ZASADY BHP:

Mogą one wynikać na przykład z poleceń przełożonego, nadzoru inspektora pracy czy zaleceń innych organów nadzoru nad warunkami pracy, porad pracowników służby BHP, społecznego inspektora pracy lub eksperta w określonej dziedzinie.

Mogą wreszcie wynikać z Polskich Norm procedur, instrukcji BHP, DTR maszyn, urządzeń czy obsługi określonych procesów technologicznych.

Pracownicy powinni używać zgodnie z przeznaczeniem:

·         Maszyn

·         Niebezpiecznych substancji

·         Środków ochrony indywidualnej

·         Narzędzi

·         Środków transportu i innych środków produkcji.

Prawa i obowiązki pracownika

Dział X, Rozdział 2 Kodeksu Pracy

Art.210§1

W razie gdy warunki pracy nie odpowiadają przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy i stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika albo gdy wykonywana przez niego praca grozi takim niebezpieczeństwem innym osobom, pracownik ma prawo powstrzymać się od wykonywania pracy, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego.

Art.210§2

Jeżeli powstrzymanie się od wykonywania pracy nie usuwa  zagrożenia, o którym mowa w §1, pracownik ma prawo oddalić się z miejsca zagrożenia, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego.

Art.210 §3

Za czas powstrzymania się od wykonywania pracy lub oddalenia się  z miejsca zagrożenia w przypadku, o których mowa w §1 i §2, pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia.

Art.210§4

Pracownik ma prawo, po uprzednim zawiadomieniu przełożonego, powstrzymać się od wykonywania prawy wymagającej szczególnej sprawności psychofizycznej w przypadku, gdy jego stan psychofizyczny nie zapewnia bezpiecznego wykonywania pracy i stwarza zagrożenie dla innych osób.

Art.210§5

Przepisy §,2i 4 nie dotyczą pracownika, któro obowiązkiem pracowniczym jest ratowanie życia ludzkiego lub mienia.

Art.210§6

Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje prac wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej.

Art.211

Przestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy jest podstawowym obowiązkiem pracownika. W szczególności pracownik obowiązany jest:

1.       Znać przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, brać udział w szkoleniu i instruktażu z tego zakresu oraz poddawać się wymaganym egzaminom sprawdzającym,

2.       Wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosować się do wydawanych w tym zakresie poleceń i wskazówek przełożonych,

3.       Dbać o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o porządek i ład w miejscu pracy.

4.       Stosować środki ochrony zbiorowej, a także używać przydzielonych środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z ich przeznaczeniem

5.       Poddawać się wstępnym, okresowym i kontrolnym oraz innym zaleconym badaniom lekarskim i stosować się do wskazań lekarskich.

6.       Niezwłocznie zawiadomić przełożonego o zauważonym w zakładzie pracy wypadku albo zagrożeniu życia lub zdrowia ludzkiego oraz ostrzec współpracowników, a także inne osoby znajdujące się w rejonie zagrożenia, o grożącym im niebezpieczeństwie.

7.       Współdziałać z pracodawcą i przełożonymi w wypełnianiu obowiązków dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy,

Art.212

Osoba kierująca pracownikami jest obowiązana:

1)      Organizować stanowiska pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy

2)      Dbać o sprawność środków ochrony indywidualnej oraz ich stosowanie zgodnie z przeznaczeniem

3)      Organizować, przygotowywać i prowadzić pracę, uwzględniając zabezpieczenie pracowników przez wypadkami przy pracy, chorobami zawodowymi i innymi chorobami związanymi z warunkami środowiska pracy.

4)      Dbać o bezpieczny i higieniczny stan pomieszczeń pracy i wyposażenia technicznego, a także o sprawność środków ochrony zbiorowej i ich stosowanie zgodnie z przeznaczeniem.

5)      Egzekwować przestrzeganie przez pracowników przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy

6)      Zapewniać wykonanie zaleceń lekarza sprawującego opiekę zdrowotną nad pracownikami.

Zasady odpowiedzialności pracownika:

Odpowiedzialność porządkowa:

1.       Za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, regulaminu pracy przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy, pracodawca może stosować:

a.       Karę upomnienia

b.       Karę nagany

2.       Za nieprzestrzeganie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy lub przepisów przeciwpożarowych, opuszczanie pracy bez usprawiedliwienia, stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywanie alkoholu w czasie pracy – pracodawca może również stosować karę pieniężną.

3.       Przepisy dotyczące odpowiedzialności porządkowej mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie jest możliwe umowne ich ograniczenia, wyłączenie czy rozszerzenie, ani co do rodzaju kar porządkowych, ani zakresu ich stosowania.

Ogólne zasady odpowiedzialności materialnej:

1.       Pracownik, który wskutek niewykonywania lub należytego wykonania obowiązków pracowniczych ze swej winy wyrządził pracodawcy szkodę ponosi odpowiedzialność materialną według zasad określonych w przepisach działu piątego kodeksu pracy. Reguła ta pociąga za sobą daleko idące skutki prawne. Nie ma bowiem prawnych możliwości ponoszenia odpowiedzialności przez pracownika na zasadach innych niż przewidziane w kodeksie pracy. Czyli przykładowo jeżeli przy wykonywaniu obowiązków zawodowych pracownik nieumyślnie zbije lustro, odpowiedzialny jest za szkodę do wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia. Dochodzenie pełnego wynagrodzenia jest niemożliwe.

 

2.       Przesłankami odpowiedzialności pracownika są: naruszenie obowiązków pracowniczych (bezprawność), wina pracownicza, wyrządzenie szkody pracodawcy i związek przyczynowy między zawinionym naruszeniem obowiązków pracowniczych a szkodą.

 

3.       Wina pracownicza może wystąpić w formie winy umyślnej lub nieumyślnej.

Z winą umyślną mamy do czynienia wówczas, gdy pracownik chce wyrządzić szkodę (zamiar bezpośredni), jak i wówczas gdy wyrządzenie szkody przewiduje i z tym się godzi (zamiar ewentualny)

Wina nieumyślna polega na tym, że pracownik nie mając zamiaru wyrządzenia szkody, wyrządza ją jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość wyrządzenia szkody przewidywał (lekkomyślność), lub mógł przewidywać (niedbalstwo). Niedbalstwo w zależności od zakresu nałożenia staranności jest stopniowane od lekkiego do rażącego.

4.       Jeżeli pracownik wyrządził szkodę z winy nieumyślnej i w mieniu nie powierzonym pracownikowi, ponosi pracowniczą odpowiedzialność (materialną) tylko w granicach rzeczywistej szkody ta zaś nie obejmuje spodziewanych korzyści, które pracodawca mógłby osiągnąć gdyby mu szkody nie wyrządzono.

5.       Pracodawca jest obowiązany wykazać okoliczności uzasadniające odpowiedzialność pracownika oraz wysokość powstałej szkody. Pracownik nie ponosi odpowiedzialności za szkodę w takim  zakresie jest pracodawca lub inna osoba, która przyczyniła się do powstania lub zwiększenia (Art.116,117K.P).

Ciężar udowodnienia, że do powstania szkody lub jej zwiększenia przyczynił się pracodawca lub inne osoby, spoczywa na pracowniku.

...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin